Elisa Guarraci

Elisa Guarraci openhartig over moederschap

Elisa Guarraci (25) veelzijdig noemen is een understatement, want ze kan zingen, tekenen, én doet televisie- en modellenwerk. Bij de Vlaming staat ze vooral bekend om haar presentatiewerk bij voormalige jongerenzender JIM. Maar sinds een jaar is ze ook fulltime mama van dochtertje Emilia en is ze bezig aan een kinderboek. “Een jaar geleden waren het feestjes en met de blote kont op tafel. Nu zit ik in mijn pannenkoekfase.” Elisa blikt terug en vertelt wat haar bezighoudt.

“Als ik kijk naar mijn Instagram, een jaar geleden, waren het feestjes en met de blote kont op tafel. Nu zit ik in mijn pannenkoekfase. ‘Oh mijn baby, mijn lief kind!’. Mama worden is iets heel apart. Ook voor mijn lief Nico, een grote, stoere militair. Maar als hij te lang naar onze dochter kijkt, begint hij te janken. (lacht) En dan denk ik, oh my god, wat scheelt er met ons? Maar dat is gewoon liefde.”

Elisa denkt niet dat het moederschap haar veranderd heeft. “Ik ben vooral volwassener geworden en neem iedere dag zoals die komt. Ja, ik ben bang. Maar nee, ik sta er nooit bij stil. Als hier nu straks een bom valt in het midden van Genk, dan zit de kans erin dat we dat niet overleven. Dan heeft mijn dochter geen mama meer, maar daar mag je niet bij stilstaan want dan word je gewoon gek. Mijn hoofd is al sowieso chaos. Ik moet denken aan mezelf, mijn gezin en onze hond Nobu. Dat is meer dan genoeg. Als ik dan nog moet denken dat er misschien iemand in de buurt een bom zou planten… Ik kan morgen ook in mijn auto stappen en verongelukken. Dat is misschien zelfs erger…”.

Huilbaby

Elisa en haar lief Nico met kersverse spruit Emilia. (Instagram: elisaguarraci)
Elisa en haar lief Nico met kersverse spruit Emilia. (Instagram: elisaguarraci)

“Ik heb eergisteren geen foto gemaakt van mezelf in mijn outfit van Victoria’s Secret. Die was echt bombshell gewoon! (lacht) Dan denk ik, ah shit! Maar stel dat ik die foto wel had en online had geplaatst, dan waren er duizend vrouwen die zeiden: ‘Nu verwacht iedere man dat wij na onze zwangerschap er zo uitzien!’. Niemand weet dat ik stress heb gehad en dat ik mezelf daarom niet meer zie lopen. Maar dat zet je er niet bij, hé?”

Mensen maken er een verhaal van voordat je het kunt vertellen. (blaast uit) Ik was zelf eerder negatief. Als mensen vroegen ‘En? Hoe is het met Emilia?’ dan was het zo van ‘Ja, wel fijn…’. Daaraan merkte ik dat ik misschien zelfs postnataal depressief was. Ik had plannen gemaakt: als ze er is, dan kunnen we eindelijk dit en dat. Maar dan was het een huilbaby en ik was in paniek. Want ik dacht, oh nee. Mijn picture perfect is weg. Maar wat is de les? Morgen is morgen, vandaag is nu.”

“Ik heb ook geen goesting meer om voor iedereen altijd goed te doen. Ik vind dat we allemaal onszelf moeten zijn, dat is al moeilijk genoeg voor sommigen. Mensen hebben altijd een mening. Toen ik in Familie speelde las ik op Facebook ‘Lelijke heks! Lelijke neus!’. Toen ik negen jaar oud was, ben ik tegen een muur gelopen en stond mijn neus bijna aan de andere kant van mijn gezicht (lacht hardop). Heb ik dat willen corrigeren? Elke dag! Maar toen ik modellenwerk deed, vroegen ze juist achter ‘het meisje met de indianenneus’. Al het negatieve wat mensen over je vertellen, maak daar iets positief van en zeg ‘nee, dit is mijn kenmerk’.”

Onzeker

Als jong meisje worstelde Elisa met zichzelf. “Ik was altijd heel erg onzeker. Op mijn veertiende deed ik al modellenwerk, maar dat deed ik puur om bevestiging te zoeken. Je bent een jonge tiener en je weet niet welke kant je uit wil. Maar toen ik kunst begon te studeren, ben ik volledig opengebloeid. Ik wist dat als ik me niet goed voelde, tekenen de oplossing was.” Ondertussen heeft Elisa daar ook haar werk van gemaakt. “Ik begon met krijtborden bij zaakjes, maar werkte ook al voor Chanel waarvoor ik handtassen heb gesigneerd. Die opdracht voor Chanel was een sprong in het diepe, want ik wist niet of ik goed genoeg was. Maar toen ging de bal aan het rollen en werd ik steeds meer gevraagd, dus blijkbaar deed ik wel iets goed.”

Tekenen

Elisa is al langer creatief bezig. “Al vanaf ik me kan herinneren, was ik bezig met tekenen. Zo had de juffrouw in de kleuterklas een papegaaitje. Iedere morgen voor de les begon, tekende ik die na.” In de basisschool bleef Elisa tekenen tijdens de lessen, maar dat werd steeds minder. “In het middelbaar moest ik Economie-talen gaan volgen. Ik was eigenlijk een heel goede student, maar ik was het zó beu. Toen ik in mijn vierde jaar zat, vroeg ik aan mijn ouders of ik naar de kunstschool mocht gaan. Dat was niet zo naar de zin van mama, ze zei: ‘Ge moet niet tekenen, daar zit geen toekomst in! Tekenen is voor gekken en er zitten allemaal gekken op die school!’ (lacht). Toen heb ik aan mijn leerkracht gevraagd of hij mijn ouders wou overtuigen, maar ik was een te goede student. Uiteindelijk overhaalde hij toch mijn ouders. Eigenlijk is dat een heel groot keerpunt geweest in mijn leven.”

Elisa geeft ons ook een voorsmaakje van het schaapje Nuna, het gezicht van haar kinderboek.
Elisa geeft ons ook een voorsmaakje van het schaapje Nuna, het gezicht van haar kinderboek.

“Ongeveer zeven jaar geleden wou ik zelf iets maken en heb ik een kinderboekje getekend. Daar ben ik toen mee naar uitgeverijen geweest. Ze vonden het allemaal wel goed, maar ook raar, want een negentienjarige zonder kindjes die een kinderboek schrijft… Het plaatje klopte niet.” Iets minder dan twee jaar geleden hield de jongerenzender JIM, waar Elisa presenteerde, op met bestaan. “Ik wil altijd bezig zijn, dus in alle frustratie dacht ik aan wat ik altijd heb onthouden: tekenen maakt me blij. En ik had een kindje, dus was nu de tijd rijp om dat boekje van de zolder te halen en opnieuw te tekenen. Hopelijk kan ik dat ook uitbrengen. Daar wil ik dan vooral mee bezig zijn. Zingen doe ik nog voor mijn dochter. En als ik mij eens niet goed in mijn vel voel en bevestiging nodig heb, is er het modellenwerk. Maar van tekenen weet ik ondertussen: dit kan ik, dit wil ik en doe ik dus ook gewoon.”

 

Foto: Lorenzo Veppi

Deel op sociale media:

Geef een reactie